Przygotuj kompletny plik do wysyłki z biogramem i notą źródłową

Złóż gotowy tekst według standardu profesjonalnych redakcji: z wariantami tytułu, czystą typografią, krótką notą o autorze i linkami źródłowymi dla korekty.

Standard czystego maszynopisu cenionego w każdej redakcji

  1. 01

    Podaj na górze pliku liczbę znaków ze spacjami i trzy warianty tytułu

    Propozycja tytułu krótkiego (do druku), opisowego (pod portal) i roboczego leadu oszczędza wydawcy kwadrans pracy przy zamykaniu strony.

  2. 02

    Oczyść typografię z podwójnych spacji i złych łączników

    Zamień krótkie dywizy na półpauzy z odstępami, użyj polskich cudzysłowów drukarskich i usuń twarde podziały wiersza – schludny plik od progu budzi zaufanie.

  3. 03

    Napisz biogram dopasowany tonem do charakteru samej rubryki

    Pod felietonem kulturalnym zamiast listy dyplomów wystarczy jedno zdanie o zawodzie i drugie, lekko osobiste zdanie pokazujące Twoją perspektywę patrzenia na świat.

  4. 04

    Dołącz pod kreską na końcu pliku trzy linki weryfikacyjne dla redaktora

    Krótka nota „Dla redakcji: dane GUS z akapitu 2 – [link], cytat w akapicie 4 – tom X, s. 42” sprawia, że redaktor prowadzący wie, że ma do czynienia z zawodowcem.

Najczęściej zadawane pytania

W jakim formacie pliku redakcje prasowe i internetowe najchętniej przyjmują teksty?

Standardem pozostaje czysty plik .docx bez wymyślnego formatowania lub udostępniony dokument z możliwością trybu sugestii, nigdy zamknięty plik PDF.

Jak długi powinien być biogram autora pod pojedynczym felietonem?

Od stu pięćdziesięciu do dwustu pięćdziesięciu znaków ze spacjami – im krótsza i bardziej konkretna stopka autorska, tym poważniej brzmi.

Czy wypada zapytać redaktora o wgląd do tekstu po redakcji przed samym drukiem?

Tak, uprzejma prośba w mailu „w razie większych skrótów lub zmiany tytułu proszę o krótki sygnał do autoryzacji” jest normalną praktyką chroniącą obie strony.

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania