Zastąp watę przymiotnikową żywymi czasownikami i rzeczownikiem

Oczyść zdania z par przymiotników oceniających („niesamowity”, „szokujący”, „ogromny”) i przenieś ciężar obrazu na konkretne rzeczowniki oraz ruch.

Cztery cięcia zagęszczające gęstość literacką zdania

  1. 01

    Skreśl przymiotniki wystawiające gotową ocenę emocjonalną

    Słowa „szokujący”, „poruszający” i „fascynujący” próbują wymusić reakcję czytelnika na kredyt; pokaż samą rzecz, a przymiotnik urodzi się w głowie odbiorcy.

  2. 02

    Wymień blade „być”, „mieć” i „znajdować się” na czasownik ruchu

    Zamiast pisać „na ulicy był duży korek”, napisz „aleja stanęła od ronda do mostu” – zdanie natychmiast zyskuje obraz i krótszą drogę do wyobraźni.

  3. 03

    Zamień nazwę gatunkową na nazwę szczegółową przedmiotu

    „Drzewo” nic nie waży, „zakurzona lipa pod kioskiem” pachnie i daje cień; konkretny rzeczownik pozwala wykreślić dwa towarzyszące mu przymiotniki.

  4. 04

    Zostaw wyłącznie przymiotniki zmieniające sens rzeczownika

    Epitety typu „biały śnieg” lub „głęboki kryzys” są martwą parą; zostawiaj tylko takie zestawienia jak „grzeczny szantaż” albo „papierowa odwaga”.

Najczęściej zadawane pytania

Czy w dobrym felietonie należy wykreślać absolutnie wszystkie przymiotniki?

Nie – chodzi o usunięcie epitetów leniwych i dekoracyjnych, aby pojedynczy, zaskakująco dobrany przymiotnik zabrzmiał w zdaniu z pełną siłą.

Dlaczego przysłówki takie jak „niezwykle” czy „naprawdę” osłabiają zdanie zamiast je wzmacniać?

Działają jak inflacja waluty: im częściej zapewniasz czytelnika, że coś jest „niezwykle ważne”, tym mniej ufa on wadze samych rzeczowników.

Jak szybko wytrenować oko do wyłapywania waty przymiotnikowej w brudnopisie?

Zaznacz w jednym akapicie wszystkie przymiotniki żółtym kolorem w edytorze – jeśli strona świeci jak jajecznica, połowa z nich prosi się o zamianę na czasownik.

Dowiedz się więcej

Powiązane poradniki i wyjaśnienia do tego zadania